Böcek İlaçlamaMarmara Mühendislik - Böcek İlaçlama Hizmeti

Çiyanlar etçil canlılardır. Bu yüzden besinleri böcek türleridir. Çıyanlar akrep, örümcek, hamam böceği, yaprak biti, kitap böceği, toprak solucanı, sümüklü böcek, vs. ile beslenirler.

Çıyanların rengi yaşadığı ortama göre farklıdır. Çiyan renkleri genellikle siyah, turuncu, kahverengi ve kırmızımsı olur. Bazende çiyan haşeresinin bölmeleri farklı renklerden oluşabilir. Ama yinede genel olarak çiyanlar bulunduğu ortamın rengini alarak kendini kamufule ederler.

Çıyanlar nemli sahalarda, çürümüş kütük, yaprak ve taşlar altında, binaların bodrumlarında ve ev içerisinde yaşayan bir etçil böcek türüdür. genellikle nemli yerleri tercih eder çünkü bo bölgelerde buluna böcekleri besin olarak kullanır. bazende evlerde kapı eşiğinde ve ayakkabı içinde gizlenir. insanlar ayakkabısını kontrol etmeden giydiklerinde insanlaraı sokup zehirleyebilir.

Çıyan, çok hızlı hareket eden, uzun vücuda sahip, eklembacaklılar sınıfındandır. Çiyan görünüş olarak kırkayağa da benzer. Çıyanlar zehirlidir ve Antarktika dışında her yerde yaşarlar. Çıyanların boyları yaşadıkları ortama göre 10 ile 50cm arasında değişir. Türkiye de yaşayan çiyanların boyları en fazla 35cm arasındadır. Çıyanların renkleri yaşadığı ortama ve türüne göre farklıdır. Çıyan genellikle kırmızımsı, siyah, turuncu ve kahverenginde olur. Çiyanların vücudunun her bölmesinde iki ayakları mevcuttur. Çıyan gündüzleri evlerin nemli, loş ve karanlık yerlerinde, taş altlarında ve deliklerde gizlenir. Çiyan genellikle geceleri aktif olur. Geceleri dolaşan çıyan besin aramak için gezinir, ve böcek, solucan ile beslenir. Ev içinde, çıplak ayakla dolaşırken, terlik, ayakkabı giyerken sokarlar. Çiyanın ısırdığı yerde yan yana iki tane koyu renk iz oluşur ve zehirlenmeler meydana gelir. Çıyan rutubetli alanlarda yaşayan zehirli haşeredir. Çiyan geceleri börtü böcek türlerini ve örümcekleri avlayarak beslenir. Çıyanları kırkayaklardan ayıran belirtileri vardır, kırkayağın her vücut segmentinde iki çift ayakları vardır çiyanların ise bir çift ayakları bulunur. Çıyan nadiren iç mekanlar da görülür. Dış alanlarda, topraklı ve rutubetli yerlerde yaşarlar. İç mekanlar da ise süpürgeliklerde, kapı ve pencere aralarında, bodrum ve garaj gibi mekanlarda duvarlarda da yürürlerken görülürler. Çiyanlar zehir çengelli etçil böceklerdir. Çıyanların başlarında bir çift anten, ısırıcı ağız parçası bulunur. En çıyanın da iki adet bileşik göz, tipik çıyanlarda her iki yanda göz vardır. Bazı çiyan türlerinde göz bulunmaz. Çıyanın ayakuçlarında pençeye benzer bir tırnak bulunur. Çıyan en son bacaklarını kıskaç gibi kullanabilir. Çıyanın koklama duyusu çok hassastır. Antenleri dokunma ve hassas koklama tüyleriyle bezenmiştir. Çiyan geceleri avlarını kokularından tespit eder. Çıyanların çok sayıda bulunan ayakları sayesinde hızlı hareket edip tırmanabilirler. Çiyanlar yumurta ile ürerler. Dişi çıyan yumurtalarını topraktaki oyuklara bırakır. Doğan yavrular ergin çıyanlara benzeseler de vücut bölmelerinin sayıları daha azdır. Yavru çıyanlar her deri değiştirmede bölmelerinin sayıları artarak büyürler. Çıyan geceleri faaliyete geçerek; hamam böceği, yaprak biti, kitap böceği, sümüklü böcek, toprak solucanı ve hatta küçük kertenkele ve fareleri zehir çengelleriyle ısırarak felce uğratır ve yer. Çiyanlar tropik bölgelere gittikçe boy ve zehirleri artar. Çıyan gece evlerde ayakkabı, çaydanlık, bidonların arkası balkonlarda sepet içine girer. Çıplak ayakla dolaşıldığı ve ya elle dokunulduğu zaman ısırarak zehirler.

Çıyan, eklembacaklılar sınıfından olup geniş ve yassıca vücutlu bir böcek türüdür. Görünüş olarak kırkayaklara da benzerler. Çıyanlar zehirlidir. Çıyan etçil bir canlıdır ve böcek türleriyle beslenir. Evlerde de görülen zararlı bir canlıdır.

Bitlenmenin yaygın olarak düşünüldüğü gibi pislikle bir ilgisi yoktur. Bitler temiz sağlıklı saçı, kirli saça tercih ederler. Yetişkin ya da çocuk herkes bitlenebilir. Bitlenmenin en yaygın belirtisi, başın ve ensenin şiddetli kaşınmasıdır. Bit son derece bulaşıcıdır. Tarak, fırça, eşarp, yastık, şapka, ve tüylü oyuncaklar ile bulaşabilir.

Bitler insan vücudu dışında yalnızca 48 saat yaşayabilir. Bitler evcil hayvanlar üzerinde yaşamazlar. Sirkeler ise insan vücudu dışında kumaş ve battaniye üzerinde 10,15 gün canlı kalabilirler.

Bitler çabuk üreyip çoğalan canlılar olduğu için bir an önce önlemi alınmalıdır. Bitler için sıvı ilaçlar kullanılmalıdır. Bit ilaçlarının sağlık bakanlığı onaylı olması gereklidir.

Bitler insan üzerinde barınıp kan emerek besin sağladıklarından dolayı birçok hastalığında nedeni olabilirler. Bit ısırması sonrası vücutta en belirgin olarak kaşınma kendini gösterir. Bitler iltihaplı deri lezyonları, tifüs ve humma hastalıklarını bulaştırır.

Bitler bulundukları bölgeye göre adlandırılır. Baş biti, beyaz renkli yumurtalarını( sirkelerini ) saçlara yapıştırır. Sirke içindeki larva, iki hafta içinde çıkar. Rengi, üzerinde yaşadığı insanın rengine benzer. En çok kulak arkalarında bulunur. Vücut biti, baş bitinden biraz daha büyüktür. Yumurtalarını (sirkelerini ) çamaşırların liflerine ve vücut kıllarına bırakırlar. Kasık biti, çoklukla kasık kıllarında bulunur.

Bitler pislikten çok temizliği severler. Temiz ve düzenli saçlarda daha çok barınırlar.
Bugüne kadar pek çok yolu kullanarak insanoğlu bitle mücadele etmeye çalışmıştır. Bitlerin daha çok çocuklarda rastlandığı için tedavinin çocuklar için güvenli, yüksek oranda etkili, sadece bitleri değil yumurtalarını da ( sirkeleri ) öldüren bir bit ilacı ile yapılması gerekir.

Bitler çok küçük sarı renkte 2 – 5mm boyunda dış parazitlerdir. Bitler memelilerin ve insanların vücudunda kanlarını günde 2 – 3 kez emerek yaşarlar. Erişkin bitler uzun süre gıdasız yaşayabilirler. Baş, vücut ve kasık biti şeklinde çeşidi vardır. Saç ve çamaşırlara yumurtasını ( sirkesini ) kuvvetlice yapıştırır. Bitlerin ısırdığı yerlerde şiddetli kaşıntı olur. Vücut derisi koyu esmerleşir ve leke oluşur. Bitler tifüs hummalar gibi önemli hastalıkların da etkenidir.

Bitler çok küçük sarı renkte 2,5mm boyunda olup dış parazitlerdir.

Bitler memelilerin ve insanların vücudunda kanlarını günde 2,3 kez emerek yaşarlar.
Erişkin bitler uzun süre gıdasız yaşayabilir.

Bitlenmeyi gösteren ilk ipucu sık sık kafa derisinin kaşınmasıdır. Biti tespit etmek ve yayılmasını engellemek amacıyla, ensenin arka kısmındaki ve kulak arkasındaki saçlar dikkatle incelenmelidir. Bitler ışıktan kaçtıkları için, yalnızca saç kılına yapışmış küçük beyazımsı, oval yumurtaları ( sirkeleri ) görebilirsiniz.

Bitlenmenin yaygın olarak düşünüldüğü gibi pislikle bir ilgisi yoktur. Aslında bit temiz, sağlıklı saçı, kirli saça tercih eder. Yetişkin ya da çocuk herkes bitlenebilir. Bitlerin en yaygın belirtisi, başın ve ensenin şiddetle kaşınmasıdır. Bitler son derece bulaşıcıdır. Tarak, fırça, eşarp, yastık, şapka ve tüylü oyuncaklar gibi paylaşılan kişisel eşyalar ile yayılırlar.