Yılanlar dünyanın her kıtasında yaşarlar. Genellikle araziler, ormanlar, bağ ve bahçeler, dağlar, kayalıklar arası ve tarlalarda çok görülür. Karada yaşayan yılan türleri olduğu gibi suda yaşayan ve havada uçan yılan türleri de bulunmaktadır. Kış aylarında ve soğuk mevsimlerde yuvalarına çekilir ve pasif olarak uykuya dalar sıcak mevsimlerde ise çok aktif olan canlılardır.
Yılan; sürünerek hareket eden, boyu birkaç cm olabildiği gibi 10m ve üzerinde de olabilen bir canlıdır. Yılanlar zehirli hayvanlardır. Renkleri türlerine göre değişir ama neredeyse her renkten bulunurlar. Yılanlar dünyanın her yerinde yaşamaktadır. Genellikle tamamı zehirli olan bir haşeredir. Yılanlara her ortamda rastlamak mümkündür. Bazı yılanlar suda yaşarken bazıları karada yaşar ve hatta bazı yılanlar uçar.
Karayılan – hazer yılanı – kırmızı yılan – sikkeli yılan – kocabaş yılan – Toros yılanı – ince yılan – yakalı yılan – çizgili yılan – halkalı yılan – hakkari cüce yılanı – bodur yılan – uysal yılan – Van yılanı – step yılanı – sarı yılan – Kafkas yılanı – Ev yılanı – su yılanı – Hemşin yılanı – toprak yılanı – çukur başlı yılan – kedi gözlü yılan – sivri burun yılan – bolkar engereği yılanı – boynuzlu engerek yılanı – amanos yılanı – siyah bantlı kedi gözlü yılan.
Yılan, sürüngenler sınıfından olup, uzun pullu ve sürünerek hareket eden canlıdır. Yılanların vücutlarını örten boynuzsu tabakanın kalınlaşmasından pulları meydanı gelmiştir. Bu sayede vücutta ki suyun buharlaşma ile kaybı önlenmiş olur. Yılanların vücutlarını örten pulların şekli ve rengi sınıflandırmada önemlidir. Yılanların salgı bezi olmadığından derileri daima kurudur. Yılanlar derileri büyümeyi engellediği için zaman zaman renk değiştirirler. Yılanların dişleri geriye doğru yatıkçadır, besini tutmaya yarar. Zehirli yılanların ön çenede uzun oluklu zehir dişleri bulunur. Zehir dişlerindeki tükürük bezleri zehir bezine dönüşmüştür. Yılanlar, 3metre öteyi görebilirler. Yılanlar koku almada burun deliklerini değil dillerini kullanırlar. Yılanların uzun ve çatallı dillerinin ucu havadan ve yerden gelen kimyasal kokuları alır. Dilini içeri çektiğinde dil ucundaki kokular damaktaki jakopson organında duyu haline dönüşür. Yılanların burun delikleri, ağız kapalıyken alt çenedeki hava borusunun üzerine geldiğinden ağızlarını açmadan solunun yaparlar. Yılan zehri av etini eritmeye yarayan kuvvetli bir sindirim sıvısıdır. Zehirsiz yılanlarda bile zehirli olan bir sindirim sıvısı vardır. Yılanların renkleri ve boyları türüne göre farklıdır, nerdeyse her renkten oluşurlar. Yılanlar yumurtlayarak ürerler. Yumurtalardan ergine benzer yavrular çıkar. Yavrular yumurtadan çıkar çıkmaz annelerini ararlar. Bazı yılan türleri
( boa, anakonda ve engerek ) yavrularını doğurur. Ancak bu gerçek doğum değildir yumurtalar ana karnında gelişip açıldığından doğum gibi görülür. Buna (ovovivipar ) üreme denir. Yılanlar 2 aylık gebelik süresi sonunda üremeye başlarlar. Yılanlar güneşin altında yatarak vücutlarını sıcak kayalara temas ettirerek, vücut ısılarını yükseltirler. Yılanlar sonbaharda, kuytu yerlere çekilerek kışı hareketsiz ve uyuşuk olarak geçirirler. İlkbaharda, kış uykusundan uyanınca tekrar ortalıkta görülmeye başlarlar. Yılanlar canlı hayvan avlayarak beslenirler. Karınca, böcek yiyenleri olmakla beraber fare gibi kemiricilerin de özellikle düşmanlarıdırlar. Piton ve boa gibi büyük yılanlar avlarını sıkarak öldürdükten sonra yutarlar. Bütün yılan türleri avlarını parçalamadan bütün olarak yutarlar. Yılanların çeneleri 180 dereceye kadar açıldığından iri avlarını yutmakta zorluk çekmezler. Küçük bir bahçe yılanı, iri bir kurbağayı rahatça yutabilir. Kuş ve kertenkele de yerler. Yılanların zehirlerinden de panzehir yapılarak faydalanır. Yılan yerden sürünerek hareket eder. Diğer canlılarda olduğu gibi ayak yapıları yoktur ve yürüyemezler. Hareket olarak yüzenleri olduğu gibi hava da uçan yılan türleri de vardır. Türkiye de yaşayan 54 yılan türü vardır. Yılanlar dünyanın her yerinde ve her kıtasında yaşarlar. Yılanların her türlüsü zehirlidir. Yılanın zehri yaşadığı ortama göre değişir.
